www.motomarket.gr Τα μοτέρ που άφησαν εποχή για διάφορους λόγους Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά. Η άλλη μισή; Οι ταινίες με μοτοσυκλέτες που αγαπήσαμε!

  Ο Τίγρης που θα μπορούσε να λέγεται Λιοντάρι...
 Triumph Tiger 2008  ...και τα 1.050 κυβικά του που προέρχονται από τον κινητήρα του φοβερού και τρομερού Speed Triple εμφανίστηκε το 2007 και αποτελούσε το ...τρίτο επεισόδιο του επιτυχημένου μοντέλου της Triumph. H πρώτη του εμφάνιση (μιλάμε βέβαια για την σύγχρονη εποχή της αγγλικής εταιρίας) έγινε το 1993, απέκτησε ψεκασμό το 1999, το 2002 απέκτησε τον κινητήρα των 955cc που τού έδωσε 20 επιπλέον ίππους από τους 86 του προκατόχου του.

 

 

 

Aν εκείνο το Tiger ήταν το δυνατότερο της εποχής του (το μοναδικό “on-off” με πάνω από 100 άλογα) τότε αυτή η τρίτη γενιά με την ιπποδύναμη των 115 ήταν ο βασιλιάς της κατηγορίας, τουλάχιστον σε ότι αφορά την δύναμη. Aλήθεια, μήπως έπρεπε να το ονομάσουν Lion;...
   To καλό με τα μοντέλα που έχουν ιστορία πίσω τους είναι ότι η πολύχρονη εξέλιξη τα ολοκληρώνει σαν ...προσωπικότητες. Τίποτα δεν σε ξενίζει στην εργονομία, πρώτα απ’όλα. Ο όγκος που υπήρχε στα προηγούμενα μοντέλα έχει χαθεί, τουλάχιστον για τα μέτρα της κατηγορίας. Το σύνολο δείχνει σαν γραμμωμένο body builder, έτοιμο για την επίδειξη Mister Olympia και με το νέο πορτοκαλί (blazing orange το λέει η Triumph) χρώμα δείχνει τους μύες του ιδανικά. Από το 2002 ακόμη η Tiger είχε διαλέξει να έχει μικρότερο όγκο από τον ανταγωνισμό και η ιστορία έδειξε ότι είχε δίκιο. Σήμερα, που η υπερεικοσαετής “μόδα” των υπετροφικών μαστόδοντων έχει χάσει την αρχική αίγλη της τα περισσότερα μοντέλα της κατηγορίας έχουν μεταλλαχθεί σε πιο street προσωπικότητες ακολουθώντας τις απαιτήσεις αλλά καιτις ανάγκες των αναβατών της. Η Tiger υπήρξε πρωτοπόρα σ’αυτό και είχε πιάσει το νόημα ενώ με αυτό το μοντέλο δείχνει ποιά “πρέπει” να είναι η ισορροπία ανάμεσα στον όγκο, την χρηστικότητα και την απόδοση. Οποιος αγοράζει με το παλιομοδίτικο κριτήριο του όγκου μπορεί και να απογοητευτεί από την σχετική έλλειψή του αλλά θα κερδίσει σε όλα τ’άλλα! Τα μείον 17 κιλά που ζυγίζει σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο είναι περισσότερο από εμφανή, σηκώνοντάς την από τον πλαγιοστάτη. H σέλα του είναι αναμενόμενα άνετη και μαλακή με τον συνεπιβάτη να κάθεται ένα κλικ πιο πάνω προσφέροντας αυξημένη θέα.


         Είπαμε για απόδοση;
   Από την πρώτη μιζιά αποκτάς το bonus που δίνει απλόχερα ο τρικύλινδρος, μοναδικός στον χώρο της μοτοσυκλέτας ήχος της Triumph. O κινητήρας της Speed Triple ήρθε να δώσει το διαφορετικό στην κατηγορία και από την διάθεσή του για στροφάρισμα σε βάζει άμεσα στο νόημα για παιχνίδι. Ο συμπλέκτης είναι σαφής και δεν κρύβει εκπλήξεις και είναι άψογα κλιμακωμένος για την  νέα του αποστολή. Ενας από τους καλύτερους ψεκασμούς που έχουμε δοκιμάσει συμπληρώνει την θετική εικόνα αφού με 6η ταχύτητα μπορείς να κάνεις ακόμη και ...βήμα σημειωτόν, που λέει ο λόγος! Μέχρι τις 5.000 χαίρεσαι την ροπή και τον ήχο ενώ αν θέλεις να  “σεληνιαστείς” δεν έχεις παρά να μπεις στην καλή περιοχή...

Εκεί είναι όλα τα λεφτά αφού πρωτόγνωρες για την κατηγορία αισθήσεις σε πλημμυρίζουν. Το Tiger είχε το περισσότερο γκάζι στην κατηγορία του και με διαφορά. Οι περίπου 108,5 πραγματικοί ίπποι στις 8.800 και τα 9,2/7.300 είναι νούμερα που κυριολεκτικά εκτοξεύουν τον Τίγρη και κάνουν την συμβίωσή μαζί του συναρπαστική.
    Η διάθεσή μας για μία ολοκληρωμένη εικόνα του Τriumph Tiger ‘08 μας οδήγησε στην άτυπη πίστα του Αιγινείου που εδώ και κάποια χρόνια μία δραστήρια ομάδα μοτοσυκλετιστών προσπαθεί να κεντρίσει το ενδιαφέρουν των αρμοδίων για την αναγέννησή της. Η διαδρομή μέχρι εκεί περιελάμβανε τα πάντα. Πόλη, Εθνική, επαρχιακό στροφιλίκι, ήπιο χωματόδρομο και πίστα. Ο Τίγρης θα μας έλεγε όλα τα μυστικά του, ήθελε δεν ήθελε!
       Η πορεία στο ταξίδι μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: Ηρεμα (και οικονομικά) με 150 και 7lt/100km (όπως μας πληροφορούσε το απίστευτα ολοκληρωμένο πολυόργανο του Tiger) και ...τελικασμένα με 242 χλμ/ώρα και 11,2 λίτρα αντίστοιχα. Διαλέγεις και παίρνεις!  Και στις δύο περιπτώσεις απολαμβάνεις  σταθερότητα και άνεση υψηλού επιπέδου. Aς μιλήσουμε για τις αναρτήσεις, τώρα.

Το μπροστινό σύστημα είναι ανεστραμένο πολυρυθμιζόμενο διαμέτρου 43mm και μπορείς να επέμβεις στην συμπίεση από τό ένα καλάμι και την επαναφορά από το άλλο. Δεν βρήκαμε κανένα λόγο να επέμβουμε στις std ρυθμίσεις, πλην του αναμενόμενου δηλαδή στους γρήγορους γύρους στην πίστα. Εκεί το αμορτισέρ έδειχνε αργό στις αντιδράσεις του (δεν διαθέτει σχετική ρύθμιση παρά μόνο επαναφορά σε 3 θέσεις) αλλά μην τρελλαθούμε. Ποιός λογικός άνθρωπος θα έκρινε το Tiger από αυτό; Ακόμη και στον χωματόδρομο λειτουργούσε πολύ καλά κρατώντας το επίπεδο της άνεσης πολύ υψηλά για τους 17 ιντσών τροχούς του και την γρήγορη γεωμετρία που “έδεσε” άψογα με τις απαιτήσεις των αρκετών κλειστών στροφών της συγκεκριμένης πίστας. Ακούγεται ίσως λιγάκι τρελλό να συμπεριλαμβάνουμε δοκιμή σε πίστα για ένα μεγάλο on-off αλλά το κάναμε γιατί η προσωπικότητα του Tiger συμπεριλαμβάνει και γονίδια supermoto που εμφανίστηκαν δειλά από το προηγούμενο μοντέλο και ολοκληρώθηκαν σ’αυτό...


       Πλαγιολισθαίνοντας στην πόλη...
   ...κατανοείς μία και καλή τις ικανότητες του Αγγλου Τίγρη. Παροιμοιώδης η ικανότητά του να εκπλήσει γνώστες (και μη) με την συμπεριφορά του. Τα sport διαστάσεων ελαστικά (που θα μπορούσαν όμως να είναι κάποια πιο κατάλληλα από τα Michelin Pilot Road) σου δίνουν την ευκαιρία για τρελλίτσες που μετατρέπουν την γκρίζα πραγματικότητα σε πολύχρωμη fiesta! H γρήγορη γεωμετρία είναι εδώ μέγας σύμμαχος στις ακαριαίες μανούβρες όπως και το πίσω φρένο των 255mm που έχει έμβολα και γλύστρα. Τα μπροστινά δισκόφρενα των 320mm της Nissin με τις ακτινικές δαγκάνες και τα μεταλλικά σωληνάκια έχουν όλες τις προδιαγραφές για να φρενάρουν τέλεια τα 229 κιλά του Τίγρη αλλά τελικά είναι το ABS αυτό που κλέβει την παράσταση με την εγγενή αδυναμία του για endo. H σχετικά μικρών διαστάσεων ζελατίνα εδώ βολεύει πολύ αν και σε ταξίδι με πολλά χλμ. μία μεγαλύτερη είναι προτιμότερη.

 Μία έρευνά μας στα μεταχειρισμένα ιδιωτών και καταστημάτων έδειξε ότι τα Tiger 1050 κρατάνε την αξία τους και οι ιδιοκτήτες τους δεν είναι διατεθειμένοι να τα "χαρίσουν". 7.200 ευρώ είναι ο μέσος όρος αυτού του μοντέλου με τις τιμές ν'αρχίζουν από τα 5.900 και να ξεπερνούν τις 8.500 για τα νεώτερα.

Πρέπει να πούμε ότι η Triumph αξίζει κάθε ευρώ που θα εκταμιεύσεις γι’αυτήν καθώς συνδυάζει με ελάχιστες παραχωρήσεις άνετο ταξίδι με δύο άτομα και φορτωμένος, σπορτίφ μοναχικά στριψίματα και απροβλημάτιστη κίνηση στην πόλη. Υπάρχουν λίγες πραγματικά all around μοτοσυκλέτες στην αγορά (βέβαια την τελευταία τριετία αυξήθηκαν ) και η Triumph Tiger 1050 είναι μία από αυτές. Προσθέστε την μοναδικότητα του τρικύλινδρου μοτέρ με κορυφαίες επιδόσεις και μοναδικό χαρακτήρα, λογικό όγκο, ποιοτικό εξοπλισμό και τέσσερις ...εμπνευσμένους χρωματισμούς για κάθε γούστο: Μοδάτο (ισχύει ακόμη?) άσπρο, σοφιστικέ μπλε, κλασσάτο πορτοκαλί και classic “κακό” μαύρο.

Tuesday the 19th. MOTO X-treme ότι σχετικό για moto-scooter-παπι-atv εδώ θα το βρεις.