www.motomarket.gr Τα μοτέρ που άφησαν εποχή για διάφορους λόγους Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά. Η άλλη μισή; Οι ταινίες με μοτοσυκλέτες που αγαπήσαμε!

HondaengineΕχοντας συμπληρώσει ένα αιώνα από την εμφάνιση της μοτοσυκλέτας, όπως περίπου την γνωρίζουμε στην σημερινή της μορφή, συναντήσαμε πολλές καλές μοτοσυκλέτες που διέφεραν από τις υπόλοιπες. Γιατί? Κυρίως για τους κινητήρες τους. Τίποτα δεν συγκρίνεται από ένα καλό τράβηγμα ανοίγοντας το γκάζι. Ας δούμε ποιούς κινητήρες διαλέξαμε...

 

1. Ducati 851

 851

Ας προσπεράσουμε τον ασυνήθιστο κυβισμό κι ας δούμε τι έκανε αυτόν τον ψεκαστό, υγρόψυκτο, 8βάλβιδο V-2 κινητήρα τόσο διάσημο. Απλά έφερε εν έτει 1988 ένα κινητήρα υψηλής απόδοσης σε διάταξη V2 μπροστά από τους τετρακύλινδρους, ιαπωνικούς της εποχής. Πώς αποδείχθηκε αυτό? Μα, από την νίκη του Raymond Roche στο παγκόσμιο πρωτάθλημα superbikes! To δημιούργημα του Massimo Bordi σε συνεργασία με την Cosworth στην δεκαετία του 90 μεγάλωσε σε κυβικά (888 αρχικά και μετά στα ...μαγικά 916) και μετά από πάρα πολλές παραλλαγές έφτασε στα σημερινά 1198 της Testastretta. Από Monsters μέχρι ST4 φόρεσαν σε κάποια μορφή το μοτέρ της 851 και δύο δεκαετίες (και 13 παγκόσμια πρωταθλήματα μετά) συνεχίζουν να το κάνουν στην γερμανική πια Ducati.

Χρονιά: 1988

Ιπποδύναμη: 94bhp / 9,00rpm

Ροπή: 63ft.lb/ 7,500rpm

851cc 8-valve 90° V-twin

 

 2. Honda CB750

CB750 Ηταν το 1968 όταν ο κόσμος της μοτοσυκλέτας άλλαξε για πάντα μετά την παρουσίαση της CB750. Ηταν ουσιαστικά η πρώτη τετρακύλινδρη παραγωγής και οι μέχρι πρότινος δικύλινδρες (ή έστω και η τρικύλινδρη Triumph T150 Trident που παρουσιάστηκε αργότερα τον ίδιο χρόνο) φαίνονταν λίγες μπροστά της. 736 κυβικά αλλά μόλις ...1ΕΕΚ και 2 βαλβίδες στον κύλινδρο, ο Soihiro Honda είχε ήδη κατασκευάσει αγωνιστικές με 4βάλβιδα καπάκια και 2 εκκεντροφόρους. Αλλά εκείνος ήξερε καλύτερα τι έπρεπε να δώσει τότε, οι 67 ίπποι στις 8000 στροφές ήταν αρκετοί για να διακοσαρίσει η CB και να ονομαστεί η πρώτη superbike! Ησυχη, αξιόπιστη, με μίζα και 5τάχυτο κιβώτιο έφτανε εύκολα τα όρια του απλού πλαισίου που διέθετε επίσης ένα δισκόφρενο γι να σταματήσει. Πολλές δικύλινδρες της εποχής έστριβαν καλύτερα αλλά ο τρομερός αυτός κινητήρας επηρέασε την τάση των πραγμάτων που ακολούθησαν όσο λίγοι άλλοι.

Χρονιά: 1968

Ιπποδύναμη: 67Bbhp / 8,000rpm

Ροπή: 49ft.lb / 6,900rpm

 736cc, SOHC, 4 κύλινδροι εν σειρά

 3. Yamaha R1

1998-Yamaha-R1 Οταν εμφανίστηκε η YZF-R1 το 1998 η μπάρα των supersport ανέβηκε ΠΟΛΥ παραπάνω, ακόμη και το 1992 όταν εμφανίστηκε η Fireblade της Honda. Η διαφορά ήταν ότι η τελευταία έδωσε προτεραιότητα στο ελαφρύ και κοφτερό πλαίσιο ενώ η R1 είχε τον τελειότερο κινητήρα! 20 βαλβίδες συνολικά (τις είχαμε πρωτοδεί στο FZ750 του 1985) και 150 ίπποι στις 11.750 μαζί με μία ευφυέστατη πρωτοποριακή τοποθέτηση του κιβωτίου πίσω από τους κυλίνδρους έκανε την R1 τον θεμέλιο λίθο των σημερινών supersport μοτοσυκλετών καθώς επέτρεχε την χρησιμοποίηση μακρύτερων ψαλιδιών, κάτι που υιοθετήθηκε από όλους τους Ιάπωνες κατασκευαστές από αυτήν και μετά. Επιπρόσθετα το μοτέρ ήταν αξιόπιστο κι έγινε αγαπημένο πολλών βελτιωτών. Το μοντέλο του 2009, με τα ίδια κυβικά έφτασε να αποδίδει 179hp αν και κατέβηκε στις 16 βαλβίδες πλέον. Η διαχρονικότητα της R1 συνεχίζεται...

Χρονιά: 1998

Ιπποδύναμη: 138bhp / 11,700Rrpm

Ροπή: 72ft.lb / 9,100rpm

998cc, DOHC, 4 σε σειρά

4. Suzuki GSX-R 1100

 

1987 GSX-R1100 Την δεκαετία του 80 η πιο εμπνευσμένη μοτοσυκλέτα ήταν η GSX-R 750 καθώς το αλουμινένιο πανάλαφρο πλαίσιό της και η εντελώς αγωνιστική εμφάνισή της έκανε τον κόσμο να παραμιλάει το 1985. Ο πιο εντυπωσιακός κινητήρας όμως εμφανίστηκε πάνω της τον επόμενο χρόνο και είχε 1052 cc, 10:1 συμπίεση, αεροελαιόψυξη (SACS) και μηχανικά καρμπυρατέρ για μία απόδοση 125hp/8500 με κυριώτερο χαρακτηριστικό τις τερατώδεις μεσαίες του. Σε αντίθεση με το μάλλον ευαίσθητο μοτέρ του 750, η 1100 ήταν κυριολεκτικά άθραυστη και γρήγορά έγινε το αγαπημένο παιδί των μηχανικών στους αγώνες dragster, 500 άλογα μπορούσαν να τα φτάσουν αυτά τα μοτέρ! Το 1989 η Suzuki μεγάλωσε τον κυβισμό στα 1127 στο μοντέλο Κ ενώ το 1993 πέρασε στην υγρόψυξη με το WP. Αλλά για πολλούς, εκείνο το αερόψυκτο (με λίγη βοήθεια από το λάδι) μοτέρ του 1100 ήταν αυτό που κέρδισε τις καρδιές μας για πάντα...

Χρονιά: 1986

Ιπποδύναμη: 125bhp / 8,750rpm

Ροπή: 62ft.lb / 7,800rpm

1,052cc, DOHC, 4 σε σειρά

5. Honda C90

Hondaengine Αν αναριωτιέται κανείς γιατί μιλάμε σ'αυτό το άρθρο για να ένα ταπεινό οριζόντιο, μονοκύλινδρο, αερόψυκτο μοτεράκι με μονοψήφιο αριθμό ίππων τότε θα έχει μείνει μεταξεταστεός στο μάθημα της ιστορίας. Τότε, το 1958 όταν πρωτοεμφανίστηκε άλλαξε το πώς έβλεπε ο κόσμος την μοτοσυκλέτα και η Honda το προώθησε με το χαρακτηριστικό σλόγκαν που άφησε εποχή: "Συναντάς τους καλύτερους ανθρώπους πάνω σε μία Honda". 60.000.000 εκατομμύρια τέτοιοι κινητήρες παράχθηκαν από τότε (μόνο από την Honda) ενώ πολλές άλλες εταιρίες αντέγραψαν την συνταγή και στήριξαν την ανάπτυξή τους. Σκεφτείτε το. Σε ένα κόσμο με βρωμερά δίχρονα ήρθε ένα καθαρό και αξιόπιστο μοτοσυκλετάκι που δεν σε λέρωνε και δεν σε άφηνε ποτέ (και για κανένα λόγο) στον δρόμο. Χωρίς service ή με ελάχιστο λάδι το ημιαυτόματο κιβώτιο του Cub θα σε πήγαινε εκεί που ήθελες με απίστευτη ευκολία και με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Τι άλλο να ήθελε κανείς τότε? Η οικονομική ευρωστία που πρόσφερε στην Honda η εταιρία την εκμεταλλεύτηκε εξελίσσοντας πιο θεαματικές μοτοσυκλέτες όπως η 6κύλινδρη του Hailwood για παράδειγμα...

Χρονιά: 1958

Ιπποδύναμη: 7bhp / 3,700rpm

Ροπή: 16ft.lb / 2,750rpm

88cc οριζόντιος μονοκύλινδρος

6. Kawasaki Z1

Z1 To 1973, τα 85hp του ήταν 15 περισσότερα από εκείνα της CB750. Ο τρόπος? 903cc, διπλοί εκκεντροφόροι. Πολλοί από μας ακόμη αγνοούν ότι η Kawasaki ήταν έτοιμη το 68 να παρουσιάσει το δικό της τετρακύλινδρο αλλά την πρόλαβε η Honda "αναγκάζοντάς" την να ξαναμπεί στα σχεδιαστήρια για να επανέλθει με την Ζ1. Πώς θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα αν είχε παρουσιάσει πρώτη αυτή τον τετρακύλινδρο κινητήρα της, κανείς δεν ξέρει. Σημασία είχε ότι τότε ήταν ο βασιλιάς των δρόμων και βελτιωτές της εποχής σαν τους Harris, Bimota, Nico Bakker, Martin, Egli έφταναν άνετα τα Ζ1 στους 100hp χωρίς να χάνουν από αξιοπιστία! Εκτό από την αδιαμφισβήτητη ομορφιά της η Ζ1 ήταν αρκετά ασταθής ειδικά στις υψηλές ταχύτητες. Ετσι, έγινε για χρόνια το αγαπημένο παιδί των βελτιωτών που τις δεκαετίες του 70-80 και αρχές του 90 ανέλαβαν να ταιριάξουν αυτό το υπέροχο μοτέρ με πλαίσια αντάξια του.

Χρονιά: 1973

Ιπποδύναμη: 85bhp / 8,500rpm

Ροπή: 58ft.lb / 6,900rpm

903cc, DOHC, 4 σε σειρά

 

7. Honda NSR500

 

Honda NSR500 1996 H NSR ήταν η πιο πετυχημένη από τις αγωνιστικές δίχρονες της μεγάλης κατηγορίας και μερικές φορές απίστευτα τρομακτική! Αιτία, αυτός ο V4 κινητήρας που έφτασε τα 144 άλογα το 1984. Είχε προηγηθεί μία τρικύλινδρη έκδοση που στα χέρια του Freddie Spencer κέρδισε το πγκόσμιο του 1983. Η διαφορά από τους άλλους δύο της Yamaha και της Suzuki ήταν ο μονός στρόφαλος, οι άλλες δύο χρησιμοποιούσαν δύο στρόφαλους που γυρνούσαν αντίστροφα. Η απλούστερη διάταξη είχε κέρδος σε δύναμη... Με αυτή την V4 η NSR κέρδισε τίτλους το 85 (Spencer) και το 87 (Gardner). Μετά άλλαξε την περιεχόμενη γωνία των κυλίνδρων της από 90 σε 112 και ο Eddie Lawson κέρδισε το 89 αφού είχε προηγηθεί μία ενίσχυση του πλαισίου της καθώς τώρα απέδιδε 162hp! H NSR κυριάρχησε στα 90ies με 5 τίτλους από τον μεγάλο Doohan και άλλον ένα από τον Criville. Στην διάρκεια εφαρμόστηκαν διαφορετικές αναφλέξεις (big-bang, screamer) και στην τελευταία της έκδοση, αυτή με την οποία ο Valentino Rossi κέρδισε το τελευτάιο πρωτάθλημα των 500cc το 2001, απέδιδε πλέον 200hp. Συνολικά κέρδισε 130GP στα 18 χρόνια που υπήρξε και 10 παγκόσμια πρωταθλήματα. Νομίζουμε ότι αρκούν αυτά για να τοποθετήσουμε αυτό τον τρελλό, αγωνιστικό κινητήρα σε ένα από τους καλύτερους όλων των εποχών...

 

 

 8. Triumph Daytona 675

2006-triumph-daytona-675 Μετά την επάνοδο της Triumph στις αρχές της δεκαετίας του 90 ο κόσμος ζητούσε από την βρεταννική εταιρία ένα τρικύλινδρο κινητήρα, αυτόν που θα την διαφοροποιούσε από τους Ιάπωνες, τετρακύλινδρους ανταγωνιστές της. Η απάντηση ήταν η Speed Triple του 1994 και η daytona T595 του 1997. Αλλά η μοτοσυκλέτα με την οποία η Triumph απέδειξε ότι μπορεί να πάρει τα πρωτεία στην πολύ εμπορική μεσαία κατηγορία supersport ήταν η Daytona 675. 12βάλβισο μοτέρ με τρομερό χαρακτήρα και ανταγωνιστική απόδοση 123hp που συμβάδιζαν με μία εξαιρετικά προσεγμένη εμφάνιση που σε έβαζε στην πρίζα προτού καν ανέβεις στην σέλα της! Αμέτρητα περιοδικά την ανακήρυξαν νικήτρια στα συγκριτικά τους test. Ακόμη κι όταν έβγαλε τα ρούχα της για να παρουσιαστεί σαν γυμνό μοντέλο, ο κινητήρας ήταν πάντα στο πρώτο πλάνο δημιουργώντας τελικά ένα ολόκληρο ρεύμα για τα τρικύλινδρα μοτέρ. μερικά χρόνια αργότερα η BMW, η MV Agusta και φυσικά η Yamaha "αντέγραψαν" τον φοβερό τρικύλινδρο της Triumph που έγινε ο αγαπημένος κινητήρας πολλών αναβατών παγκοσμίως.

Χρονιά: 2006

Ιπποδύναμη: 123bhp / 12,500rpm

Ροπή: 51ft.lb / 10,200rpm

675cc, DOHC, 3 σε σειρά

 

9. Harley Davidson Evolution

1984-evolution Το πρώτο πράγμα που έκαναν οι επενδυτές στις αρχές του 90 όταν ανέλαβαν την φαληρισμένη H-D ήταν να λανσάρουν ένα νέο κινητήρα καθώς ο υφιστάμενος Shovelhead είχε πρωτοπαρουσιαστεί το 1966 και είχε πάρα πολλές ομοιότητες με τον ...προπολεμικό Knucklehead! Ηταν τόσο αναξιόπιστοι οι τελευταίοι δύο που τα όποια κέρδη από τις πωλήσεις εξατμίζονταν στις εγγυήσεις... Η περιεχόμενη γωνία των 45 μοιρών έπρεπε να παραμείνει για παραδοσιακούς λόγους. Οι κύλινδροι ήτν πλέον από αλουμίνιο αντί για σίδερο και οι θάλαμοι καύσης είχαν ολικά επανασχεδιαστεί. τα πιστόνια ήταν επίπεδα, η λίπανση αποτελεσματικότερη και η ηλεκτρονική ανάφλεξη καινούργια. Από τα 1340cc του νέου Evolution αποδιδόταν 10% περισσότερη ιπποδύναμη και 15% περισσότερη ροπή από τους προκατόχους. Ηταν επίσης χωρίς τόσους πολλούς κραδασμούς, ελαφρύτερος και σίγουρα πιο αξιόπιστος. Ο νέος κινητήρας παρουσιάστηκε σε 7 νέα μοντέλα το 1984 και ειδικά η νέα Softail που έμοιαζε να μην διαθέτει πίσω ανάρτηση έγινε απίστευτο hit. Οι πωλήσεις πήγαν πολύ καλύτερα, τα προβλήματα με τις εγγυήσεις μειώθηκαν, η μετοχή της εταιρίας ανέβηκε και αυτό συνεχίστηκε για 20 χρόνια. Nαι, ο Evolution ήταν σημαντικός για την Harley Davidson γιατί έσωσε την ιστορική εταιρία από την τύχη που είχαν πολλές συνομήλικες Ευρωπαίες...

Χρονιά: 1984

Ιπποδύναμη: 66bhp \ 5,400rpm

Ροπή: 78ft.lb \ 4,000rpm

1,340cc, OHC, 45° V-twin

 

 

10. Kawasaki H1 500cc

kawasaki H1 1969 Πόσες μοτοσυκλέτες θυμάστε μόνο και μόνο από το μοτέρ της? Αν είστε |λίγο| μεγαλύτερος πιθανότατα θα απαντούσατε "Samurai" ή "Mach III". Τα 498 δίχρονα, τρικύλινδρα κυβικά της H1 ήρθαν το 1969 σαν μάνα εξ ουρανού για τους απανταχού φανατικούς της μοτοσυκλέτας. Με στόχο την τρελλαμένη για αγώνες αμερικανική αγορά της εποχής η εταιρία του Akashi πρόσφερε πολύ καλή σχέση δύναμης-βάρους. 174 κιλά για 60 ίππους ήταν σχεδόν αδιανόητο εκείνη την εποχή και η επιτάχυνση στα 400 σε 13" με έξοδο τα 180 χλμ/ώρα τα λέει όλα. Το Cycle World της εποχής έγραφε ότι "νικάει οποιαδήποτε μηχανή οποιονδήποτε κυβικών". Βέβαια, είχε και μειονεκτήματα: Ξυπνούσε στις 5500 εντελώς απροειδοποίητα και αν προλάβαινες να πιαστείς από τα ψηλά τιμόνια του θα δυσκολευόσουν να πάρεις την στροφή καθώς ούτε επιβράδυνε αποτελεσματικά όύτε τα ισχνά πιρούνια του μπορούσαν να το κρατήσουν πειστικά στον δρόμο, όταν επιτέλουν κατέβαινε από την σούζα. Κόστιζε 999$ το 1969 στην Αμερική κι έγινε μία τεράστια εμπορική επιτυχία που έβαλε μία για πάντα την Kawasaki στον χάρτη της μοτοσυκλέτας.

Χρονιά: 1969

Ιπποδύναμη: 53bhp / 7,400rpm

Ροπή: 38ft.lb / 5,000rpm

 498cc, αερόψυκτος, 3 σε σειρά

Tuesday the 19th. MOTO X-treme ότι σχετικό για moto-scooter-παπι-atv εδώ θα το βρεις.