www.motomarket.gr Τα μοτέρ που άφησαν εποχή για διάφορους λόγους Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά. Η άλλη μισή; Οι ταινίες με μοτοσυκλέτες που αγαπήσαμε!
  • ΤΕΧΝΙΚΑ

    Article Count: 13
  • Editorial

    Article Count: 61
  • Συνεντεύξεις

    Article Count: 10
  • ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΑ

    Article Count: 20

    ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ τα HIGHLANDS της ΣΚΩΤΙΑΣ (γράφουν και φωτογραφίζουν ο Φώτης και η Φωτεινή)

    Το φετινό μας ταξίδι ήταν διαφορετικό.
    Διαφορετικό και πλούσιο. Διαφορετικό γιατί έχοντας αποφασίσει να συναντηθούμε με την Φωτεινή στο Amsterdam -όπου εκείνη θα έφτανε με αεροπλάνο- εγώ θα είχα ξεκινήσει 3 μέρες νωρίτερα από Θεσ/νίκη και υπολογίζοντας και το ταξίδι Ηγουμενίτσα - Ancona θα είχα δυόμισυ μέρες να καλύψω αυτά τα περίπου 1.500 χλμ μέχρι την πρωτεύουσα της Ολλανδίας ένα Σάββατο πρωί. Αυτά βέβαια στην θεωρία γιατί ενώ ε΄έχω αφήσει πίσω τα διόδια των Μαλγάρων διαπιστώνω ότι η θερμοκρασία  του κινητήρα είναι αφύσικα υψηλή...
    Αφού τσέκαρα ότι μπορούσα να τσεκάρω και μην μπορώντας να καταλάβω τι συνέβαινε συνέχισα μόνο και μόνο για να διαπιστώσω ξανά το ίδιο. Κάνω μίνι σύσκεψη με τον εαυτό μου και αποφασίζω να επιστρέψω να δω τι γίνεται. Γειώνω το βεντιλατέρ με πατεντούλα και βουρ για Bike-Therapy όπου ο Βασίλης με περιμένει να δούμε το μηχανάκι ενώ θα έπρεπε να είχε κλείσει δύο ώρες νωρίτερα (τον ευχαριστώ γι’αυτό όπως και για την γρήγορα σχετικά διάγνωση. Αφού έχουμε λύσει το μισό μηχανάκι για να δούμε τι στο διάολο συνέβαινε βρίσκουμε σπασμέο θερμοστάτη. Την επομένη αλλαγή με καινούργιο ανταλλακτικό και με το bike therapevmeno αναχωρώ ξανά για Ηγουμενίτσα. Αυτή η μέρα που έχασα ψιλοακύρωνε τα χαλαρά 1500 χλμ σε 2 και 1/2 μέρες κάνοντάς τα βιαστικά και απαραιτήτως από αυτοκινητόδρομους. Αλλά με το Africa να δουλεύει "κρύο" όλα καλά...
    Λίγη βροχή μόνο στην Γερμανία αλλά καρέκλες 100 χλμ μόλις έξω από το Amsterdam το βράδυ της Παρασκευής. Την ψιλοθυμόμουνα την πόλη, είχα ξαναβρεθεί με τον Θάνο σε ένα άλλο ταξίδι. Αυτό με βοήθησε και παρ΄όλο που έβρεχε τρελλά βρήκα σχετικά εύκολα ξενοδοχείο. Την επομένη παραλαμβάνω την αγαπητή μου Φωτεινή που φτάνει ατσαλάκωτη σε 1 ώρα και 20 λεπτά από Θεσ/νίκη. Περνάμε μία όμορφή μέρα περιδιαβαίνοντας τα κανάλια της πόλης και Δευτέρα πρωί αναχωρούμε. Κινούμαστε προς τις ακτές του Βελγίου απ΄όπου θα πάρουμε πλοίο για Αγγλία.
    Ο καιρός κάνει ένα τρελλό γύρισμα και είμαστε σχεδόν όλη μέρα μέσα στην βροχή και στα μποφώρ. Στις 7 το απόγευμα και αφού έχουμε μάθει για κοντινό λιμάνι απ΄όπου μπορούμε να πάρουμε ferry βρισκόμαστε ακριβώς εκεί. Στο Zeebruge. Το πλοίο είναι έτοιμο να φύγει. Κάνει την διαδρομή μέχρι το Kingdom upon Hall, αρκετά πάνω από το Λονδίνο σε 14 ώρες ταξιδεύοντας νύχτα, έχει μόνο καμπίνες, προσφέρει δύο πλούσια γεύματα και κοστίζει για μας και την μηχανή 240 ευρώ. Αν θέλετε την γνώμη μου τα λεφτά είναι λογικά γνωρίζοντας πού είμαστε και πού θέλουμε να πάμε αλλά και τι ώρα ήταν όπως και την τιμή της βενζίνης στο 1,50 ευρώ για να μην πω ότι χορτάσαμε βροχή! Μπήκαμε. Η βραδυά στο restaurant (και αργότερα στο piano bar) του πλοίου ήταν ότι έπρεπε για χαλάρωση. Μετά από ένα super πρωινό κατεβαίνουμε σε Αγγλικό έδαφος...
    Ο δυνατός ήλιος αναπάντεχος αλλά σαφώς καλοδεχούμενος. Δεν μπορώ να πω ότι το περιμέναμε. Οπως δεν περίμενα να προσαρμοστώ τόσο εύκολα στην οδήγηση στην αριστερή λωρίδα. Μετά από 5 λεπτά στους βρεττανικούς δρόμους ήταν σαν να οδηγούσα εκεί χρόνια. Πάντως, ομολογώ ότι τους Αγγλους σαν λαό τους αντιπαθώ και κάτι τέτοιες ιδιοτροπίες μου την δίνουν στα νεύρα.
    Παρ΄όλα αυτά τα χιλιόμετρα κυλούν απολαυστικά. Δεν χαζεύουμε σε αγγλικό έδαφος καθώς θέλουμε να μπούμε Σκωτία. Αυτό γίνεται νωρίς το απόγευμα και μάλιστα με παρέα τον συμπαθέστατο Donald που είχε σταματήσει πρόθυμα με το 1200 Bandit του να μας ρωτήσει αν χρειαζόμασταν βοήθεια σε ένα σημείο που ήμασταν και κοιτούσαμε τον χάρτη. Αυτή η προθυμία και η εξαιρετικά φιλική διάθεση των Σκωτσέζων μοτοσυκλετιστών (και όχι μόνο) μας έκανε εντύπωση σε όλη την διάρκεια του ταξιδιού. Από τον Donald μάθαμε πολλά και ενδιαφέροντα για την χώρα του. Για μέρη και τοποθεσίες που αξίζουν επίσκεψη, γεύσεις που θα πρέπει να δοκιμάσουμε αλλά και πώς νοιώθουν οι Σκωτσέζοι όταν τους βάζουν στο ίδιο καζάνι με τους Βρεττανούς. Κόλλησα μετά χαράς το αυτοκόλλητο στο κράνος μου που έλεγε Scottish not British...
    Διαλέγοντας επαρχιακούς δρόμους μέσα σε πανέμορφα καταπράσινα τοπία περνάμε μέσα από κουκλίστικα χωριά. Σ΄ένα από αυτά  παίρνουμε το τσάι μας δοκιμάζοντας τα πιο νόστιμα μπισκότα βουτύρου που έχουμε φάει ποτέ.
    Αργότερα φτάνουμε στο Jedburgh. Μία όμορφη, ήσυχη, μικρή πόλη όπου κάνουμε την πρώτη διανυκτέρευση στο B&B της κυρίας Ferguson. Τα αρχικά B&B σημαίνουν Bed & Breakfast και πληρώνεις ακριβώς αυτό. Ενα δωμάτιο για ύπνο και πρωινό, σχεδόν πάντα bacon και αυγά με καφέ ή τσάι. Το δωμάτιο αυτό θα αποδεικνυόταν το φθηνότερο από τα 3-4 ακόμη που θα μέναμε επί Αγγλικού εδάφους όπου τα ξενοδοχεία είναι πανάκριβα. Οταν ο καιρός είναι τόσο χάλια που θες να αποφύγεις το camping θα χρεωθείς περίπου 20-27 λίρες το άτομο για B&B διαμονή. Κάπου 25 με 35 ευρώ για τον καθένα δηλαδή. Η πρώτη μέρα στην Σκωτία μας βρίσκει σε τοπικό, πολύ ζεστό εστιατόριο όπου κάνουμε τον απολογισμό της ημέρας...

    Την επομένη φτάνουμε Εδιμβούργο υπό βροχή. Με λίγο παίδεμα βρίσκουμε το camping όπου μας περιμένει μία ωραία έκπληξη. Εξω βρέχει αρκετά κι ενώ είμαστε έτοιμοι να πληρώσουμε για τις 3 μέρες που θα μέναμε με το σκηνάκι μας ο φιλικός receptionist μας προτείνει ξύλινο καλυβάκι με πολύ μικρή επιβάρυνση. Εξαιρετικά!!!
    Η πρωτεύουσα της Σκωτίας είναι μία πολύ όμορφή πόλη με πολύ καλούς ανθρώπους και μία χαλαρή διάθεση απ΄όλους. Με το κάστρο να στέκει στην καρδιά της ιστορικής πόλης οι βολτούλες στους γύρω δρόμους και πεζόδρομους είναι απολαυστικές. Ενα καφεδάκι εδώ, μία μπυρίτσα με fish & chips εκεί, ένα τσαγάκι παραπέρα, ένα ουισκάκι πιο κεί, στ΄άστεία από τα πολλά cafe, bars και pubs στο φημισμένο Royal Mile (βασιλικό μίλι) και με τον μουντό, βροχερό καιρό τυπικά σκωτσέζικο αλλά και τον ήχο της γκάϊντας που παίζει ένας τύπος με το kilt (η σκωτσέζικη φούστα) η πρώτη μέρα κυλάει σαν νερό.
    Το βράδυ έξοδος για φαί κι εδώ πρέπει να πούμε ότι οι επιλογές στο φαγητό δεν είναι καθόλου λίγες. Πέρα από τις κλασσικές διεθνείς κουζίνες -ιταλική, ινδική,μεξικάνικη κλπ.- υπάρχουν πολλά σκωτσέζικα πιάτα με κρέας, λαχανικά, σούπες, ψάρι που σε καλύπτουν πλήρως. Η σύγκριση με την δική μας κουζίνα απλά δεν υφίσταται αλλά έχουμε δει πολλά χειρότερα. Το πιάτο πάντως που πλασάρεται σαν τυπικά σκωτσέζικο είναι το Haggts. Εντόσθια αρνιού, συκώτι, καρδιά, πνευμόνια βρασμένα στο στομάχι του ζώου και σερβιρισμένα σαν κιμάς συνοδευμένα με πουρέ πατάτας και μαύρο πιπέρι. Ακούγεται κάπως αλλά είναι νοστιμότατο!!!
    Την επομένη με καλό καιρό κάνουμε μονοήμερη εκδρομή στο Saint Andrews, την γενέτειρα του golf όπου πέρα από το παλιότερο γήπεδο στον κόσμο (και ...ναό για τους golfers του πλανήτη) αξίζει να δει κανείς τα ερείπια του ναού του Αγίου Ανδρέα, τα λείψανα του οποίου μετέφερε εκεί Ελληνας μοναχός κάπου στον 4ο αιώνα, άγνωστο γιατί. Στο πήγαινε κολλήσαμε και επίσκεψη στο ψαροχώρι Ansrather όπου σύμφωνα με τον Donald μπορείς να φας τα καλύτερα fish & chips στην Σκωτία, αν όχι στην Αγγλία. Δεν ξέρω αν ήταν τα καλύτερα αλλά ήταν μα-γεί-α!
    Το Εδιμβούργο το γυρίσαμε αρκετά. Μέρα και νύχτα. Η νύχτα τους βέβαια "σπάει" όπως άλλωστε σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη -εκτός Ελλάδας βέβαια και λίγο Ισπανία- αρκετά νωρίς. Πάντως μπορούσαμε εύκολα να φάμε και μετά τις 10 το βράδυ όπως και να βρούμε κάτι για ποτάκι ή μπύρα μετά το φαγητό. Η αστική συγκοινωνία είναι απίστευτα βολική και συνεπής με πολλά λεωφορεία να γυρνάνε την πόλη γρήγορα και εύκολα. Ετσι, η μηχανή δεν χρειάστηκε.
    Για όσους μελλοντικούς επισκέπτες θα ενδιαφερόταν για κάποιο σκωτσέζικο malt whiskey θα πρέπει να πω ότι οι τιμές είναι ασυζητητί μή συμφέρουσες σε σχέση με την χώρα μας εξαιτίας των πολύ υψηλών φόρων της κυβέρνησης.  Αν θέλω να βρω κι άλλο αρνητικό αυτό είναι ο καφές τους που είναι τουλάχιστον αδιάφορος.
    Ομως όπως αποδείχθηκε το Εδιμβούργο είναι μόνο ένας ασήματος λόγος για να επισκεφθεί κανείς την Σκωτία. Αφήνοντας την πόλη πίσω παίρνουμε δυτική και μετά βόρεια κατεύθυνση κυκλώνοντας το Loch ness έχοντας κάνει και μία διανυκτέρευση στην πόλη Fort William η οποία σύμφωνα με τον Σάκη σφίζει από κόσμο κάποιες περιόδους για αγώνες κατάβασης με ποδήλατο. Η πόλη είναι κτισμένη στην σκιά του Ben Nevis, του ψηλότερου βουνού της χώρας αλλά και όλης της Βρεττανίας με ύψος 1.321 μέτρα (4.406 πόδια, καταλάβατε τι εννοώ για τις ιδιοτροπίες τους?)
    Στο camping κοιμηθήκαμε απολαυστικά τσεκάροντας τις αδιάβροχες ιδιότητες της καινούργιας μας σκηνής, δώρο των καλών μας φίλων για τον πρόσφατο γάμο μας. Η διαδρομή για το Fort William μας φύλαγε μία από τις ομορφότερες διαδρομές που έχω ποτέ οδηγήσει, αυτήν μέσα από την κοιλάδα του Glen Coe (Glen=κοιλάδα).
    Από Fort William μέσω καταπληκτικών τοπίων με Lochs (=λίμνες), λόφους, υψίπεδα, καταρράκτες, χωριουδάκια και τα συναφή φτάνουμε στο Inverness, την τελευταία ας πούμε μεγάλη πόλη προς τον Βορρά. Απο κει και μετά τραβάμε τον δρόμο κατ΄ευθείαν για τις βόρειες ακτές εντελώς απογοητευμένοι σε ημισεληνιακά τοπία, ελάχιστη κίνηση, σε ένα δρόμο που χωρούσε μόνο ένα αυτοκίνητο και όταν διασταυρώνονταν δύο οχήματα έπρεπε το ένα να περιμένει το άλλο σε πλάτωμα του δρόμου, ειδικά κατασκευασμένο γι΄άυτόν τον λόγο... Νοιώθαμε σαν να είμασταν μόνοι μας πραγματικά στο πουθενά ώσπου ξαφνικά βλέπουμε την ταμπέλα Grask Inn (πανδοχείο). Αυτό λοιπόν το πανδοχείο είναι τόσο απομονωμένο εκεί που είναι που το έχει ο χάρτης ακριβώς έτσι. Σαν πανδοχείο Grask... Mε το ψιλόβροχο έξω, μία σχετική ψύχρα και κάπως πεινασμένοι μπαίνουμε και βλέπουμε μονόφθαλμο σκύλο μπροστά στο αναμμένο τζάκι κι ένα ζευγάρι να πίνει τσάι. Ο κύριος 68 ετών και η κυρία 62 έκαναν τον γύρο της χώρας με ποδήλατο. Είχαν βρεθεί στο Πήλιο και η κουβέντα έγινε σε λίγο πολύ φιλική. Απολαύσαμε ένα απίστευτο σάντουιτς και γευστικότατο τσάι και χαιρετίσαμε το ζευγάρι που έφυγε πριν από μας μέσα στην βροχή. Ο πανδοχέας δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από αυτόν που ήταν όπως και η μητέρα του. Απίστευτο μέρος...
    Φύγαμε ξανά βόρεια. 20 χλμ πιο κάτω οι φίλοι μας ποδηλάτες μας περίμεναν σε ένα λόφο για να μας χαιρετήσουν βλέποντάς μας να περνάμε! Ολη αυτή η διαδρομή είναι αξέχαστη...

    Το ίδιο βράδυ κι ενώ ο καιρός είχε χαλάσει με πολύ και συνεχή βροχή κοιμόμαστε σε ένα καταπληκτικό Β&Β στο εντελώς απομακρυσμένο στα βόρεια Fjord της Σκωτίας, Scourie.
    Εχουμε φτάσει πλέον στο τέρμα της χώρας προς βόρεια βλέποντας ακόμη και πανέμορφες παραλίες με ξανθιά άμμο που σίγουρα όταν δεν έχει παλλίροια και είναι καλοκαίρι φιλοξενούν πολύ κόσμο για ηλιοθεραπεία ή ακόμη και μπάνιο στην Βόρεια Θάλασσα.
    Αρχίζουμε την κάθοδο για να επισκεφτούμε το νησί Skye στα βορειοδυτικά της χώρας. Ο καιρός έχει χαλάσει πολύ πλέον και είμαστε σχεδόν μόνιμα στην βροχή. Κατασκηνώνουμε σε ένα απλό camping στο νησί και την επομένη επισκεπτόμαστε το αποστακτήριο Talisker, πολύ γνωστό whiskey malt, για όσους γνωρίζουν. Πολύ ενδιαφέρουσα επίσκεψη. Αξιζε τον κόπο νομίζω.
    Ολοκληρώνουμε τον κύκλο του νησιού κάνοντας μία διαδρομή στα βόρεια περνώντας από τρομερά μέρη. Εκεί γυρίστηκαν σκηνές για αρκετές ταινίες μεταξύ άλλων και του Harry Poter (άσχετο). Δυστυχώς με τέτοια βροχή δεν μπορέσαμε να ευχαριστηθούμε κάποιες παραπάνω στάσεις αλλά ξέρουμε ότι είμαστε σε κατεξοχήν "βροχερή" χώρα.
    Τουλάχιστον η θερμοκρασία είναι καλή...
    Ξαναπερνάμε στην ενδοχώρα κατηφορίζοντας πλέον. Το βράδυ μας βρίσκει στο Chester της Αγγλίας να δειπνούμε κανονικότατα σε συμπαθέστατο restaurant της πόλης ενώ έξω ...βρέχει (τι άλλο?). Είμαστε δίπλα στα σύνορα με Ουαλλία και θα μπορούσαμε να διαθέσουμε 2-3 μέρες.
    Αυτό κάνουμε. Μπαίνουμε στην χώρα με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Λιακάδα, ευχάριστη θερμοκρασία και χαλαρή, τουριστική διάθεση. Παρ΄όλα αυτά οι δρόμοι της χώρας είναι αρκετά κουραστικοί. Στενοί και για όλους αυτούς τους καταπράσινους φράκτες να σου κόβουν την ορατότητα, γρήγορα θες να βρεθείς εκτός κυκλοφορίας. Επιλέγουμε διαδρομή που φαινόταν αρκετά ενδιαφέρουσα στον χάρτη και βγήκαμε κερδισμένοι.
    Η συνάντηση με μία παρέα Ουαλλών μηχανόβιων που όλοι μετρούσαν πάνω από 55 χρόνια (και οι κυρίες του το ίδιο) καβάλα σε μοτοσυκλέτες της ίδιας ηλικίας, ίσως και μεγαλύτερης! Vincent, Vellosette, Ariel, BSA, BMW σε άψογη εμφανισιακή και λειτουργική κατάσταση. Μας προτείνουν ακόμη ομορφότερη διαδρομή και καταλήξαμε να πίνουμε καφεδάκι μαζί στο τέλος της. Πολύ ωραίοι!
    Το βράδυ μας βρίσκει στο Brecon στο camping του οποίου έχει τρελλή υγρασία. Στήνουμε το σκηνάκι σχετικά νωρίς αλλά βγαίνουμε σχεδόν αμέσως για να προλάβουμε να βρούμε κάπου να φάμε. Ενώ μπαίνουμε στην πόλη μας σταματάει η αστυνομία. Χαρτιά κλπ. κλπ. Δεχόμαστε παρατήρηση γιατί δεν έχουμε διακριτικό της χώρας μας, γιατί τα φλας ανάβουν πιο γρήγορα απ΄ότι θά΄πρεπε και για τον τύπο των ελαστικών. Μας αφήνει...

    Τρώμε μία χαρά σε ιταλικό κι ενώ βολτάρουμε για λίγο στην πόλη επιστρέφουμε για camping. Aαστυνομία ξανά !!! Αυτοί είναι άλλοι. Τους φάνηκε περίεργο που πήγαινα σιγά. Μου ζητάνε να κάνω alcooltest. Δεν έχω αντίρρηση παρ΄όλο που έχω πιει δύο μπυράκια και δεν έχω ιδέα για τα όριά τους. Ευτυχώς βγαίνω καθαρός. Τότε μου σκάνε ένα χαμόγελο και χαλαρώνουμε κάπως.
    Βλέπουμε λίγο ακόμη  από Ουαλλία και κατευθυνόμαστε για Dover απόπου θα πάρουμε το καράβι για Οστάνδη. Διαδρομή περίπου δύο ώρες. Γνωρίζόμαστε με το Michael που είναι Γερμανός και μένει στο Λονδίνο όπου εργάζεται ως κατασκευαστής εκκλησιαστικών οργάνων. Γκλουπ! Πηγαίνει με το VTR τουστο Αννόβερο να δει τους δικούς του. Κάνουμε ωραία παρεούλα και συμφωνούμε να περάσουμε την βραδυά στην Brugge του Βελγίου που είναι στον δρόμο μας αλλά είναι και πανέμορφη. Είναι Σάββατο, έχει αρκετό κόσμο έξω και δοκιμάζουμε κάποιες από τις πάμπολλες Βελγικές μπύρες σε κάποιο bar. Αυτές οι γνωριμίες που γίνονται στα ταξίδια είναι αυτό που λέμε το αλατοπίπερο της ιστορίας.
    Από την Brugge και κάτω τα χιλιόμετρα καλύπτονται διαδικαστικά. Μία διανυκτέρευση σε camping της Yrier στην Γερμανία, άλλη μία στο Lugano της Ελβετίας και μετά Ancona για το πλοίο και πίσω.
    Λοιπόν συνοψίζοντας όποιος σκέφτεται για Σκωτία να πάει! Η χώρα είναι πανέμορφη με πολλή και ανέγγιχτη φύση, πολύ ωραίους ανθρώπους και καλή κουζίνα. Αρκετά ακριβότερη από εμάς σε όλα. Φαί, διαμονή, καύσιμα, διασκέδαση. Αν ο καιρός είναι και καλός τότε η ευχαρίστηση είναι διπλή. Το τελευταίο βέβαια ισχύει για όλα τα μέρη όταν ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα.
    Δεν έχει τους καλύτερους δρόμους της Ευρώπης, έχει πολύ καλή σήμανση, πολύ καλή ποιότητα βενζίνης, φιλικοί άνθρωποι και πολλά ζώα, ελάφια, πρόβατα που άμα λάχει ψιλοπροσπαθούν να ρίξουν ανθρώπους από μηχανές...
    Για άλλη μία φορά να ευχαριστήσουμε όλο το ΜOTO NEWS για τα εξαιρετικά Cameron και Bering, το Bike Therapy για όλη την δουλειά στην μηχανή, το O.K.Wheel και φυσικά τον Λευτέρη στην 3P Racing για τα ΟΝΕ και τα Mechanix.
    ΓΕΝΙΚΑ
    Καλύψαμε 8.000 χλμ περίπου σε Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Αγγλία, Σκωτία, Ουαλλία.
    Οι τιμές στην βενζίνη σε όλες αυτές τις χώρες ήταν κατά μέσο όρο 1,5 ευρώ το λίτρο. Η ποιότητα όμως παραμένει ασύγκριτη σε σχέση με την δική μας που είναι πολύ φθηνότερη...
    Το ταξίδι διήρκεσε 22 μέρες. Πάνω από τις μισές έβρεχε. Ο Σάββας πήγε εκεί Αύγουστο και δεν έφαγε σταγόνα. Αρα όποιος μπορεί κι το σκέφτεται για Σκωτία Ιούλιο-Αύγουστο...
    Οι Σκωτσέζοι είναι τρελλοί φυσιολάτρες!
    Στο νησί Skye σε ένα όμορφο Bar restaurant κοντά στο camping που μέναμε είχε μία επιλογή Malt whiskey ανάμεσα σε 252 ετικέττες!!!

Thursday the 26th. MOTO X-treme ότι σχετικό για moto-scooter-παπι-atv εδώ θα το βρεις.